عادت اشتباه مطالعه

 سه عادت اشتباه حین مطالعه و شیوه رفع آنها:

 

به نام خدا

 

 سه عادت اشتباه حین مطالعه و شیوه رفع آنها:

۱: راه‌رفتن حین مطالعه

مهمترین موضوع به هنگام مطالعه، تمرکز حین خواندن مطالب و درک متن‌ها است.

برای تمرکز بایستی شرایط مطالعه را به طور کامل رعایت کنیم.

از جمله این شرایط سکون و قرار داشتن در یک جای ثابت به هنگام مطالعه است.

یکی از عادت‌های غلط به هنگام مطالعه که من هم سال‌ها به این شیوه درس می‌خواندم،

را‌ه‌رفتن است که تمرکز حواس ما را کم کرده، انرژی و توان ما را کاهش می‌دهد.

به علاوه اینکه راه‌رفتن زیاد، گاهی باعث ناراحتی‌های جسمی و عدم رضایتمندی ما

از مطالعه به خصوص حین خواندن مطالب درسی و تخصصی است.

مهم‌تر از همه این موارد اینکه راه‌رفتن، بازدهی مطالعه را کاهش می‌دهد.

رفع این شیوه یا عادت اشتباه، به یکباره امکان‌پذیر نیست.

بلکه نیازمند مرور زمان است.

برای رفع این عادت پیشنهاد می‌شود از روش نوشتن استفاده بکنیم.

به هنگام نوشتن، بدون آنکه خود را با فشار و سختی مجبور به ایستایی و نشستن بکنیم،

با شروع کردن به نوشتن و یادداشت‌برداری مطالب مورد مطالعه می‌توانیم خیلی راحت

عادت راه‌رفتن را با عادت صحیح و موثر یادداشت‌برداری جایگزین کنیم.

به این ترتیب هم تمرکز حواس بیشتری در خود ایجاد می‌کنیم.

هم علاقه و انگیزه بیشتری برای مطالعه به دست ‌می‌آوریم.

راه رفتن

راه رفتن

نکته:

یادداشت‌برداری و نوشتن حین مطالعه را بایست به تدریج در خود نهادینه کنیم.

تا با مقاومت مغز در برابر تغییر مواجه نشویم.

به این ترتیب هم عادت‌های صحیح مطالعه در خود ایجاد می‌کنیم و هم شیوه‌ها و عادت‌های

ناصحیح مطالعه را آهسته آهسته در خود اصلاح می‌کنیم.

 

۲: شب امتحانی بودن:

عادت شب امتحانی بودن یکی دیگر از عادت‌های اشتباه هست که اغلب دچار آن هستیم.

بسیاری از دانشجویان و دانش‌آموزان دچار این عادت هستند که درس‌ها را تلنبار می‌کنند

و تا شب امتحان، درس‌های کلاس را مرور نمی‌کنند.

و تازه شب امتحان که دیگر اجبار و فشار آنها را وادار به مطالعه می‌کند

به فکر مطالعه و خواندن مطالب درسی می‌افتند.

غافل از آنکه مغز با آن که ظرفیت‌های نامحدود دارد اما نیازمند گذر زمان و

دوره زمانی برای یادگیری نیز هست.

مغز همانند فلش یا حافظه رایانه نیست، که به یکباره حجم عظیمی از

اطلاعات و دیتا را وارد آن کنیم و توقع داشته باشیم در زمان مورد نظر ما تمام آنچه

می‌خواهیم را به ما برگرداند.

به قول استاد قرایی (استاد درس مدارمنطقی من در دانشگاه) که می‌گفت:

دانشجوها بعد اتمام امتحان پایان ترم، سرشان را یک تکانی می‌دهند و هر آنچه در

سرشان بوده از آن خارج می‌شود. انگار مغزشان ریست می‌شود.

شب امتحان

شب امتحان

چرا؟

زیرا مغز چون شب امتحانی بوده، به میزان همین مقدار زمان کوتاه، اطلاعات را در خود حفظ می‌کند و

فرصتی برای فهم مطالب و تجزیه تحلیل آنها به دست نمی‌آورد.

در نتیجه روز بعد امتحان چون به هیچ عنوان، احساس نیاز به فهم و درک مطالب ندارد خیلی راحت مغز هم بخش زیادی از مطالب را فراموش می‌کند و از حافظه پاک می‌کند.

مغز همانند معده که هر چقدر با لقمه‌های کوچک به آن غذا بدهیم راحت‌تر غذا را هضم می‌کند،

عمل می‌کند.

مغز هم وقتی به مقدار کم و به تدریج به آن اطلاعات بدهیم راحت‌تر و با سهولت بیشتری مطالب را

تجزیه‌تحلیل می‌کند درک می‌کند، به خاطر می‌سپارد و در مرحله ثبت و یادآوری عالی‌تر عمل می‌کند.

چاره کار برای رفع این عادت اشتباه شب امتحانی بودن

فقط ایجاد و اجرای برنامه‌ریزی درست، اصولی و شخصی هست.

برنامه‌ریزی که در آن زمان‌های مرور نیز لحاظ شده باشد و به این گونه، نیاز به

مطالعه شب امتحان در آن کاملا حذف شود و

استرس و اضطراب را به آرامش و اطمینان تبدیل کند.

به این روش مطالب مورد مطالعه هم ساده‌تر و هم کاملا اصولی در حافظه ثبت می‌شوند.

فهم مطالب بهتر انجام می‌شود حتی مطالب حجیم و محاسباتی.

در ضمن اطلاعات، مدت زمان بیشتری هم در حافظه باقی می‌مانند.

 

 

۳: عادت باز گذاشتن زمان مطالعه:

سومین عادت اشتباه مطالعه، بازگذاشتن زمان مطالعه و درس خواندن است.

این اصطلاح را بارها شنیده‌اید که فلانی لحظه نودی هست.

یعنی تا به آخرین لحظه و فرصت خودش نرسد کار را انجام نمی‌دهد.

یک قانون جالبی هم در این رابطه درباره مغز است که می‌گوید:

هر چه به مغز زمان بیشتری برای انجام کاری از جمله مطالعه بدهید، مغز آن کار را تا لحظه آخر

کش می‌دهد.

مثلا فرض کنید برای امتحان یک درس یک هفته زمان دارید.

تا به زمان یکی دو روز آخر نرسیم میل داریم که تا لحظه آخر به خودمان فرصت بازیگوشی بدهیم، از زیر بار خواندن و مطالعه آن درس طفره می‌رویم.

به خودمان می‌گوییم خب امروز برنامه‌ریزی می‌کنم که فصل اول را بخوانم، فردا فصل دوم و … .

ناگهان متوجه می‌شویم که فقط یک روز بیشتر وقت نداریم و حالا پشیمان می‌شویم و با فشار و استرس شروع می‌کنیم به مطالعه و درس خواندن!

محدودیت زمانی

محدودیت زمانی

محدودیت زمانی:

بر طبق همین قانون، قانون متقابلی هم هست که می‌گوید هرچه زمان برای

مغز محدود باشد، کار را سریعتر به انجام می‌رساند.

یعنی مثلا در همین مثال بالا، اگر فرصت یک هفته‌ای خودمان را محدود کنیم.

به خودمان بگوییم مثلا این درس را باید همین امروز و نهایت فردا تمام شود و برای

خودمان تشویق و تنبیه در نظر بگیریم که در صورت اتمام درس در این مدت محدود

خودمان را تشویق کنیم و در غیر این صورت، خودمان را به عناوین مختلف، تنبیه کنیم.

مثلا از یک امکانی خود را موقتا محروم کنیم.

در این صورت، خیلی سریع و بدون اتلاف زمان، هم کارمان را به نحو احسن انجام می‌دهیم

و هم زمان را به بهترین حالت ممکن مدیریت می‌کنیم.

با رفع سه عادت اشتباه مذکور که عبارت بودند از:

۱: راه رفتن حین مطالعه، ۲: شب امتحانی بودن، ۳: بازگذاشتن زمان مطالعه، می‌توانیم

عادت‌های موثرتری برای مطالعه صحیح در خود ایجادکنیم تا هم با تمرکز بیشتر

از مطالعه خود لذت ببریم، هم زمان خود را درست مدیریت کنیم و هم مطالعه موثرتری را تجربه کنیم و آرامش و اطمینان را جایگزین استرس و اضطراب کنیم.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1 پاسخ

تعقیب

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *