عادت اشتباه مطالعه

 سه عادت اشتباه حین مطالعه و شیوه رفع آنها:

 

به نام خدا

 

 سه عادت اشتباه حین مطالعه و شیوه رفع آنها:

۱: راه‌رفتن حین مطالعه

مهمترین موضوع به هنگام مطالعه، تمرکز حین خواندن مطالب و درک متن‌ها است.

برای تمرکز بایستی شرایط مطالعه را به طور کامل رعایت کنیم.

از جمله این شرایط سکون و قرار داشتن در یک جای ثابت به هنگام مطالعه است.

یکی از عادت‌های غلط به هنگام مطالعه که من هم سال‌ها به این شیوه درس می‌خواندم،

را‌ه‌رفتن است که تمرکز حواس ما را کم کرده، انرژی و توان ما را کاهش می‌دهد.

به علاوه اینکه راه‌رفتن زیاد، گاهی باعث ناراحتی‌های جسمی و عدم رضایتمندی ما

از مطالعه به خصوص حین خواندن مطالب درسی و تخصصی است.

مهم‌تر از همه این موارد اینکه راه‌رفتن، بازدهی مطالعه را کاهش می‌دهد.

رفع این شیوه یا عادت اشتباه، به یکباره امکان‌پذیر نیست.

بلکه نیازمند مرور زمان است.

برای رفع این عادت پیشنهاد می‌شود از روش نوشتن استفاده بکنیم.

به هنگام نوشتن، بدون آنکه خود را با فشار و سختی مجبور به ایستایی و نشستن بکنیم،

با شروع کردن به نوشتن و یادداشت‌برداری مطالب مورد مطالعه می‌توانیم خیلی راحت

عادت راه‌رفتن را با عادت صحیح و موثر یادداشت‌برداری جایگزین کنیم.

به این ترتیب هم تمرکز حواس بیشتری در خود ایجاد می‌کنیم.

هم علاقه و انگیزه بیشتری برای مطالعه به دست ‌می‌آوریم.

راه رفتن

راه رفتن

نکته:

یادداشت‌برداری و نوشتن حین مطالعه را بایست به تدریج در خود نهادینه کنیم.

تا با مقاومت مغز در برابر تغییر مواجه نشویم.

به این ترتیب هم عادت‌های صحیح مطالعه در خود ایجاد می‌کنیم و هم شیوه‌ها و عادت‌های

ناصحیح مطالعه را آهسته آهسته در خود اصلاح می‌کنیم.

 

۲: شب امتحانی بودن:

عادت شب امتحانی بودن یکی دیگر از عادت‌های اشتباه هست که اغلب دچار آن هستیم.

بسیاری از دانشجویان و دانش‌آموزان دچار این عادت هستند که درس‌ها را تلنبار می‌کنند

و تا شب امتحان، درس‌های کلاس را مرور نمی‌کنند.

و تازه شب امتحان که دیگر اجبار و فشار آنها را وادار به مطالعه می‌کند

به فکر مطالعه و خواندن مطالب درسی می‌افتند.

غافل از آنکه مغز با آن که ظرفیت‌های نامحدود دارد اما نیازمند گذر زمان و

دوره زمانی برای یادگیری نیز هست.

مغز همانند فلش یا حافظه رایانه نیست، که به یکباره حجم عظیمی از

اطلاعات و دیتا را وارد آن کنیم و توقع داشته باشیم در زمان مورد نظر ما تمام آنچه

می‌خواهیم را به ما برگرداند.

به قول استاد قرایی (استاد درس مدارمنطقی من در دانشگاه) که می‌گفت:

دانشجوها بعد اتمام امتحان پایان ترم، سرشان را یک تکانی می‌دهند و هر آنچه در

سرشان بوده از آن خارج می‌شود. انگار مغزشان ریست می‌شود.

شب امتحان

شب امتحان

چرا؟

زیرا مغز چون شب امتحانی بوده، به میزان همین مقدار زمان کوتاه، اطلاعات را در خود حفظ می‌کند و

فرصتی برای فهم مطالب و تجزیه تحلیل آنها به دست نمی‌آورد.

در نتیجه روز بعد امتحان چون به هیچ عنوان، احساس نیاز به فهم و درک مطالب ندارد خیلی راحت مغز هم بخش زیادی از مطالب را فراموش می‌کند و از حافظه پاک می‌کند.

مغز همانند معده که هر چقدر با لقمه‌های کوچک به آن غذا بدهیم راحت‌تر غذا را هضم می‌کند،

عمل می‌کند.

مغز هم وقتی به مقدار کم و به تدریج به آن اطلاعات بدهیم راحت‌تر و با سهولت بیشتری مطالب را

تجزیه‌تحلیل می‌کند درک می‌کند، به خاطر می‌سپارد و در مرحله ثبت و یادآوری عالی‌تر عمل می‌کند.

چاره کار برای رفع این عادت اشتباه شب امتحانی بودن

فقط ایجاد و اجرای برنامه‌ریزی درست، اصولی و شخصی هست.

برنامه‌ریزی که در آن زمان‌های مرور نیز لحاظ شده باشد و به این گونه، نیاز به

مطالعه شب امتحان در آن کاملا حذف شود و

استرس و اضطراب را به آرامش و اطمینان تبدیل کند.

به این روش مطالب مورد مطالعه هم ساده‌تر و هم کاملا اصولی در حافظه ثبت می‌شوند.

فهم مطالب بهتر انجام می‌شود حتی مطالب حجیم و محاسباتی.

در ضمن اطلاعات، مدت زمان بیشتری هم در حافظه باقی می‌مانند.

 

 

۳: عادت باز گذاشتن زمان مطالعه:

سومین عادت اشتباه مطالعه، بازگذاشتن زمان مطالعه و درس خواندن است.

این اصطلاح را بارها شنیده‌اید که فلانی لحظه نودی هست.

یعنی تا به آخرین لحظه و فرصت خودش نرسد کار را انجام نمی‌دهد.

یک قانون جالبی هم در این رابطه درباره مغز است که می‌گوید:

هر چه به مغز زمان بیشتری برای انجام کاری از جمله مطالعه بدهید، مغز آن کار را تا لحظه آخر

کش می‌دهد.

مثلا فرض کنید برای امتحان یک درس یک هفته زمان دارید.

تا به زمان یکی دو روز آخر نرسیم میل داریم که تا لحظه آخر به خودمان فرصت بازیگوشی بدهیم، از زیر بار خواندن و مطالعه آن درس طفره می‌رویم.

به خودمان می‌گوییم خب امروز برنامه‌ریزی می‌کنم که فصل اول را بخوانم، فردا فصل دوم و … .

ناگهان متوجه می‌شویم که فقط یک روز بیشتر وقت نداریم و حالا پشیمان می‌شویم و با فشار و استرس شروع می‌کنیم به مطالعه و درس خواندن!

محدودیت زمانی

محدودیت زمانی

محدودیت زمانی:

بر طبق همین قانون، قانون متقابلی هم هست که می‌گوید هرچه زمان برای

مغز محدود باشد، کار را سریعتر به انجام می‌رساند.

یعنی مثلا در همین مثال بالا، اگر فرصت یک هفته‌ای خودمان را محدود کنیم.

به خودمان بگوییم مثلا این درس را باید همین امروز و نهایت فردا تمام شود و برای

خودمان تشویق و تنبیه در نظر بگیریم که در صورت اتمام درس در این مدت محدود

خودمان را تشویق کنیم و در غیر این صورت، خودمان را به عناوین مختلف، تنبیه کنیم.

مثلا از یک امکانی خود را موقتا محروم کنیم.

در این صورت، خیلی سریع و بدون اتلاف زمان، هم کارمان را به نحو احسن انجام می‌دهیم

و هم زمان را به بهترین حالت ممکن مدیریت می‌کنیم.

با رفع سه عادت اشتباه مذکور که عبارت بودند از:

۱: راه رفتن حین مطالعه، ۲: شب امتحانی بودن، ۳: بازگذاشتن زمان مطالعه، می‌توانیم

عادت‌های موثرتری برای مطالعه صحیح در خود ایجادکنیم تا هم با تمرکز بیشتر

از مطالعه خود لذت ببریم، هم زمان خود را درست مدیریت کنیم و هم مطالعه موثرتری را تجربه کنیم و آرامش و اطمینان را جایگزین استرس و اضطراب کنیم.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

تمرکزحواس

سه راه برای تقویت تمرکز و تمرکزحواس

 

 

به نام خدا

 

سه راه برای تقویت تمرکز و تمرکزحواس

امروزه یکی از مهمترین مسایل افراد از دست دادن تمرکز و در واقع تمرکزحواس‌ به هنگام انجام کارها است.

زمانی‌که در کارهایمان تمرکز لازم را داشته‌باشیم با راحتی بیشتری می‌توانیم موفق شویم.

حفظ تمرکز نیازمند پیش شرط هایی است که رعایت آنها باعث آرامش خاطر و رفع

دغدغه‌های ذهنی ما می‌شود.

در اینجا سه شیوه برای حفظ و تقویت تمرکز حواس ذکر می‌شود که عبارتند از:

۱: تنفس عمیق

یکی از راه‌های تمرکز حواس به هنگام مواجهه با فشار و استرس‌های روزانه

استفاده از تنفس عمیق و شکمی است.

ما آدم‌ها معمولا به صورت شکمی نفس نمی‌کشیم.

اگر شما به خودتان و خیلی افراد دیگر به هنگام عمل دم و بازدم دقت کنید متوجه می‌شوید که به جای آنکه شکم شما یا آنها مثل بادبادک پرباد شود و خالی شود، قفسه سینه‌ها عقب و جلو می‌رود.

در حالیکه در تنفس شکمی، هوای بیشتری وارد شش‌های ما می‌شود.

هنگامی‌که به پارک، جنگل، مناطق خوش آب و هوا می‌رویم ناخودآگاه نفس‌های ما

عمیق‌تر و در نتیجه هوای بیشتری وارد ریه‌ها و شش‌های خودمان می‌کنیم.

حتی گاهی که خمیازه می‌کشیم هم به طور ناخودآگاه همین کار را انجام می‌دهیم.

تنفس شکمی

تنفس عمیق

یک تکنیک خوب برای به یادماندن اجرای تنفس عمیق تکنیک  ۸-۷-۴ است.

به این طریق که با چهار شماره عمل دم را انجام دهیم.

هفت شماره نفس را حبس کنیم.

در نهایت طی هشت شماره عمل بازدم را انجام دهیم.

در لحظه آخر به هنگام بازدم هم بهتر است همانند سرفه کردن، نفس را بیرون بدهیم.

به این طریق گرما و انرژی منفی حاصل از فعل و انفعالات درونی‌مان هم از بدن مان خارج می‌شود.

البته سرفه یا سرفه‌ها در پایان بازدم باعث نوعی ریست شکمی هم هست.

به این گونه تمرکز حواس بهتری خواهیم داشت.

تنفس عمیق شکمی روی توانمندی‌های مغز و حافظه هم اثر مثبت بسیار خوبی دارد.

 

۲: شمردن معکوس

 

شاید تا به الآن به این موضوع توجه نداشته‌اید که شمردن می‌تواند

یکی از راه‌های تقویت تمرکز حواس است.

شمردن بایستی بلندبلند و با سرعت همراه باشد تا اثر آن بیشتر آشکار شود.

در اینجا شیوه شمردن متفاوت از حالت معمول است.

در این شیوه به طور معکوس بایستی شروع به شمردن بکنیم.

برای این شمارش که به آن شمارش معکوس می‌گوییم به این گونه عمل می‌کنیم که

مثلا از دوهزار به هزار یکی یکی کم کنیم و بشماریم.

در حالت بعدی سه تا سه تا از دوهزار کم می‌کنیم تا به هزار برسیم.

شمارش معکوس

دقت کنید که مثلا حتما به عنوان مثال بگویید:

دوهزار، هزار نهصدونودو هفت، هزارو نهصدو نودوچهار،

هزارونهصدونودویک، هزارونهصدوهشتادونه، هزارونهصدوهشتادوهفت،

به همین ترتیب بلندبلند و سریع بشمارید تا به هزار برسید.

سپس هفت تا هفت تا از دوهزار به همین شیوه که گفته شد کم کنید تا به

هزار برسید. اینکه اعداد را کامل ادا کنید هم بسیار اثرگذارتر است.

به این ترتیب تمرکز حواس بیشتری را تجربه خواهیم کرد.

 

۳: توجه و تمرکز برچهره آشنایان و نزدیکان:

یکی از بهترین راه‌ها برای تمرکزحواس توجه و تمرکز روی چهره افرادی است که بیشتر با آنها

ارتباط داریم.

توجه و تمرکز بر چهره پدر، مادر، همسر، برادر، خواهر و دوستان و همکارانی که در طول روز با آنها در رابطه هستیم

و بیش از دیگران زمان خود را با آنها می‌گذرانیم.

بیشتر با آنها صحبت می‌کنیم و به لحاظ احساسی اثر بیشتری بر ما دارند.

اغلب مواقع در طول زمان‌هایی که باهم هستیم هیچ توجه عمیقی به چهره نزدیکان خود نداریم.

حتی یک نگاه جزیی هم به آنها نمی‌‌کنیم.

تمرکز بر جزء جزء چهره نزدیکان، همچون خطوط پیشانی، ابروها، چشم‌ها، بینی و …

حتی نحوه شادمانی در چهره آنها، باعث تقویت بهتر تمرکز حواس ما می‌شود.

توجه

تمرکز بر چهره

آنچه در این شرایط رخ می‌دهد به لحاظ احساسی نیز بر ما تاثیرگذار است.

احساس قلبی، خود مهمترین شاخصه ایجاد تمرکزحواس در انسان‌ها است و باعث آرامشی

می‌شود که همواره آدمی به دنبال آن می‌گردد.

و هر مقدار این آرامش و احساس قلبی در وجود ما بیشتر شود منجر به بیشتر شدن تمرکزحواس

ما و در نتیجه توانمندی بهتر ما، در شرایط متعددی است که در طول شبانه‌ روز با آن برخورد داریم.

 

نتیجه‌گیری:

ابتدا:

ما در هر صورت هر که باشیم و هر جایی که باشیم شرایط متنوع زیادی را تجربه خواهیم کرد.

برای حفظ و تداوم موفقیت خودمان نیازمند تمرکزحواس هستیم.

برای آنکه در سه روش گفته شده در بالا متبحر شویم بایستی این روش‌ها را تمرین کنیم.

یکی از راه‌های تمرین این هست که هر کدام از این شیوه‌ها را در طول مدت روزهای یک هفته انجام دهیم.

مثلا یک هفته تمرین تنفس عمیق را هر روز و هر شب تکرار کنیم طوریکه به آن عادت کنیم و هر زمانی

با مساله ناخواسته‌ای روبرو شدیم که تمرکز حواس ما را می‌طلبد به خودمان بگوییم که

اینجا همان شرایط تمرین تنفس عمیق است و شروع به نفس کشیدن شکمی بکنیم با شرایطی که در   متن بالا عنوان شد.

هفته بعد تمرین شمردن را اجرایی کنیم. بخصوص در زمان‌هایی که باز با شرایط نامطلوب از دید

خودمان مواجه می‌شویم که تمرکز حواس ما را کم می‌کند.

تمرین شمردن معکوس را شروع کنیم و انجام دهیم تا به تمرکز لازم برسیم.

دو:

در کنار این دو تمرین توجه و تمرکز به چهره نزدیکان شاید جالب‌ترین روشی باشد که پیشنهاد شد.

این تمرین اثرات شگفتی دارد که با انجام آن متوجه تاثیر فوق‌العاده آن می‌شویم.

به محض برخورد با نزدیکان خود، به خود نهیبی بزنیم که الآن زمان اجرای این تمرین است.

حتی به جای یک هفته بعد از همین الآن شروع کنیم و این شیوه را با اولین نفر از نزدیکان خود

که همین الآن احتمالا با او مواجه می‌شویم انجام دهیم و اثر آن را بر تمرکز حواس خود ارزیابی کنیم.

به این ترتیب این شیوه‌ها را در خود عملا پیاده‌سازی نماییم و کمتر دچار از دست دادن تمرکز حواس بشویم.

شاهد اثرگذاری آنها باشیم و اندک اندک تجربه‌های کوچک لذت‌بخشی برای خود فراهم نماییم.

با زیاد شدن این تجربه‌های لذت‌بخش کوچک، کم‌کم این شیوه‌ها بخشی از نحوه عملکرد و شخصیت ما می‌شود و عاملی در جهت تسلط بیشتر بر خودمان خواهند شد.