به نام خدا

امید

باب پراکتور در کتاب الفبای موفقیت سه سلاح شیطان سخن می گوید که عبارتند از

شمشیر حسادت، خنجر ترس، طناب دار نفرت.

شیطان با این سه انسان ها را به واکنش بر علیه خود و دیگران وامیدارد.

او در ادامه می گوید شیطان یک سلاح دیگری هم داردکه کاراتر و موثرتر از سه مورد قبلی است

و با عنوان تبر ناامیدی از آن یاد می کند.

تبر ناامیدی کاراتر و موثرتر است چون انسان را از هر اقدام و عملی باز می دارد

و در نهایت انسان ناامید را نابود می کند.

زیرا هیچ کاری و اقدامی با نومیدی قابل انجام نیست.

انسان مایوس کاملا فلج می شود، به محاق فرو می رود،

نومیدی همچون زهر تمام وجود انسان را از بین می برد.

در برابر سه سلاح قبلی آدمی کاری، اقدامی و عملی انجام می دهد اما انسان ناامید

هیچ واکنشی و اقدامی انجام نمی دهد و این بدترین حالت ممکن است.

انجام دادن کار و اقدام به هر عملی همراه با امید حتی اگر نتیجه بخش هم نباشد این مزیت را

ایجاد می کند ما را از از رخوت و سستی رها کند و در ادامه با اصلاح اقدامات  ما را به موفقیت برساند.

امید آفرینده شور و شوق و اشتیاق است و راز توفیق و کلید گشایش تمام مشکلاتی است که

به ظاهر ناگشودنی و ناممکن می نمایند.

به تحقیق و مطالعه فراوان در اوضاع و احوال بسیاری از دانشمندان و بزرگان،

دریافتم که هیچ کتابی نوشته نشده، هیچ اختراعی و اکتشافی به توفیق نرسیده

هیچ ورزشکاری قهرمان جهان نشده، مگر آنکه همه آنها با امید همراه بودند.

در حالیکه ناامیدی ریشه شکست و ناتوانی و عدم توفیق و چه بسا فروپاشی ملتها

و تمدنهاست.

هیچ برنامه و هدفی به شکست منجر نشد مگر آنکه قبل از اجرا توسط مجریان آن

تخم ناامیدی و ناتوانی در اجراکنندگان پاشیده شد.

[ “3568”=product  id ]

ادیسون

ادیسون برای تولید لامپ روشنایی بیش از هزار مرتبه آزمایش انجام داد و در نهایت موفق به ساخت لامپ شد.

اگر او بعد از مثلا صد مرتبه ناامید میشد آیا می توانست لامپ را بسازد؟ هرگز.

ناپلئون هیل

ناپلئون هیل در کتاب بیندیشید و ثروتمند شوید در مورد یکی از فرزندان خود میگوید که

او از بدو تولد ناشنوا بود و توضیح می دهد که چگونه توانست با امید و ایمان راهی برای شنیدن خود و

هزاران نفر ناشنوای دیگر بیابد، در حالیکه پزشکان هیچگونه امیدی به بهبود او نداشتند

اما وی هرگز ناامید نشد و سرانجام به این توانایی دست پیدا کرد.

انسان و امید

امید خون را به جوشش و مغز را به حرکت و اقدام می‌کشاند، انسان را به شادمانی و رضایتمندی می‌رساند.

اعتماد به نفس را در انسان زنده و پشتکار را در او تقویت می‌کند و

در یک کلام آدمی را همچون طبیعت زنده و پویا می‌سازد.

مطالعه زندگی بزرگان، دانشمندان، مخترعان و چگونگی گذر آنها از تنگناهای زندگی،

غلبه بر سختی ها و استواری روح آنها، در ما نیز امید و انگیزه را زنده می‌کند تا

ما هم همانند آنها به قله‌های پیشرفت و موفقیت در زندگی خود برسیم.

سرسخت بودن، پشتکار داشتن ناامید نشدن تنها در سایه امید و توکل به یگانه هستی بخش

راهنما و راهگشای امور در همه جنبه های زندگی است.

مخالفت دیگران

مخالفت دیگران و شرایط به ظاهر ناممکن، دلیلی برای ناامیدی و برگشت به عقب نیست،

بلکه نشانه‌های رشد و پیشرفت و قوی‌تر در ادامه مسیر هستند و

همانند مربی وزنه‌برداری که برای برنده شدن وزنه‌ها را بیشتر می‌کند

تا قدرت وزنه‌بردار به مراتب بیشتر شود و توان او در مصاف با حریفان افزایش یابد.

حال تصور کنید که وزنه‌بردار به مربی خود بگوید که از اضافه شدن وزنه ها صرفنظر کند

چون امیدی به برنده شدن به واسطه سنگینی وزنه ندارد.

هیچگاه هیچ وزنه‌برداری که هدف قهرمانی را در سر دارد اینطور حرف نمی‌زند ناامید نمی‌شود

و دست از تلاش برنمی‌دارد.بلکه با امید، شور و شوق و اشتیاق بیشتری ادامه می‌دهد و

سنگینی وزنه‌ها را به امید قهرمانی تحمل می‌کند و ادامه می‌دهد.

در هر کاری که امید وجود داشته باشد حتی اگر به ظاهر شکست هم بخوریم

اما دست از تلاش برنمی‌داریم و امیدوارانه ادامه می‌دهیم. چون می‌دانیم هیچ دری تا ابد بسته نمی‌ماند.

مژده فرزند به ابراهیم نبی (ع)

در کتاب قرآن زمانیکه فرشتگان الهی مژده فرزند به ابراهیم نبی (ع) می‌دهند،

ابراهیم (ع) و همسر ایشان به فرشتگان می‌گویند چطور چنین امری ممکن است رخ بدهد

در حالیکه زن او نازاست و خودش هم پیر و فرتوت شده‌است؟

فرشتگان در پاسخ می‌گویند هیچگاه از درگاه خداوند ناامید و مأیوس نشو،

و به این گونه ابراهیم (ع) و ساره پس از نزدیک به یک صدسالگی ابراهیم (ع) و پیری و نازایی قبلی ساره

صاحب فرزند میشوند.

بارش باران

سالهای کم آبی و بارش کم باران در کشور هم خود گواه این امر است که هیچوقت نباید

از درگاه رحمت خداوند  ناامید و مأیوس شویم.

بارش باران و گاه برف در تمام کشور در بهار امسال به رغم خشکسالی بیش از ده ساله

خود شاهد بزرگی برای امید داشتن و امیدوار ماندن برای همیشه عمر است که همیشه صبح روشن

از بعد شب تاریک و ظلمت خواهد آمد.

طبیعت هوشمند در دستان قدرت خداوندی هستند همواره به امید قلبها پاسخ مثبت می‌دهد

و تنها چاره راه در دشواریها حفظ امید است.

امید چاه‌های خشکیده را مملو از آب، صحراهای بی آب و علف را به سبزه‌زار با طراوت،

زندگیها را احیاء و قلبهای مرده انسانها را زنده میکند.

در پس هر زمستان سختی، بهار با شکوه و پرطراوتی است.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *